Ο εκχυδαϊσμός της πολιτικής

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, παρά την ήδη 12ετή βουλευτική του θητεία και μολονότι έχει διατελέσει Υπουργός, με βάση την ως τώρα διαδρομή του στον δημόσιο βίο, δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί «ηγέτης». Εξαιρουμένου του οικογενειακού του ονόματος, στη Νέα Δημοκρατία υπήρξε μάλλον «άχρωμος και άοσμος» προτού εκλεγεί αρχηγός, καθώς η βασική ευθύνη που είχε αναλάβει τα προηγούμενα χρόνια ήταν η θέση του Τομεάρχη Περιβάλοντος. Ούτε η καταγωγή του, ούτε τα πολιτικά «πυροτεχνήματα» που ενίοτε έριχνε (π.χ. μείωση του αριθμού των βουλευτών στους 200, κατάργηση της βουλευτικής σύνταξης, δημόσια άρνηση ψήφου στον νυν Πρόεδρο της Δημοκρατίας), είχαν κατορθώσει να του εξασφαλίσουν την προσοχή της κοινής γνώμης.

Όλα αυτά φυσικά άλλαξαν μετά τις 10 Ιανουαρίου και πλέον έχει πρωταγωνιστικό ρόλο εντός και εκτός συνόρων, ως Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Πρωθυπουργός εν αναμονή, έστω και αν ακολουθήσει την διαβόητη τακτική του «ώριμου φρούτου». Σε συνδυασμό με τα θετικά μηνύματα των δημοσκοπήσεων και την παταγώδη κυβερνητική αποτυχία, ο Πρόεδρος της ΝΔ βρίσκεται πλέον στο προσκήνιο, αλλά και στο στόχαστρο διαρκούς κριτικής, έως και προσωπικών επιθέσεων από τους πολιτικούς του αντιπάλους.

Θα ήσαν βαρετές κοινοτυπίες τα ανωτέρω, εάν την θέση του πολιτικού αντιπάλου δεν είχαν λαϊκιστές και δημαγωγοί, οι οποίοι ούτε ενδοιασμούς, ούτε savoir vivre γνωρίζουν στην πολιτική αντιπαράθεση. Έχουν κατακλυστεί τα social media και η υπόλοιπη κοινωνία από κουτσομπολιά για την καταγωγή του Κυριάκου Μητσοτάκη, από φωτογραφίες που τονίζουν ή παραποιούν χαρακτηριστικά του προσώπου του, από υποτιμητικά παρωνύμια τού τύπου «Κούλης» και από αγενείς χαρακτηρισμούς πάσης φύσεως, οι οποίοι δεν φαίνονται πάντα τόσο… αυθόρμητοι, ούτε δικαιολογούνται μόνο από τη μισαλλοδοξία που διακατέχει τον μέσο Αριστερό ψηφοφόρο.

Το νεότερο «κοσμητικό» επίθετο που εισπράττει ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, είναι «σέξυ», δια του hashtag #sexy_Koulis στο Twitter. Σε μια αφελή (όσο και αναιδή) προσπάθεια αντιπερισπασμού από τον καταιγισμό αρνητικών ειδήσεων για την κυβέρνηση, με αποκορύφωμα το… τέταρτο μνημόνιο (όπως και αν ονομάζεται), συντονισμένος (;) καταιγισμός μηνυμάτων αναφέρεται στον Κυριάκο Μητσοτάκη με τον υποτιμητικό αυτό τρόπο, προσπαθώντας (μάταια, είναι η αλήθεια) να στρέψει αλλού την προσοχή των χρηστών, δια της μεθόδου του αντιπερισπασμού.

Βεβαίως, η αναφορά στο… σεξ δεν είναι έκπληξη, σε μια εποχή που κυριαρχεί ο ηδονισμός. Η υποκρισία ορισμένων γυναικών που κάνουν τέτοια σχόλια ενώ γνωρίζουν ότι, στο παραμικρό νεύμα ενός άντρα με δημοσιότητα και εξουσία (πόσω μάλλον του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης), θα έτρεχαν πίσω του, ανεξαρτήτως… ομορφιάς, είναι πρόδηλη. Μισαλλοδοξία, κουτοπονηριά, χυδαιότητα και αναίδεια είναι συμπεριφορές που συναντώνται συχνά στον χώρο της Αριστεράς – και όχι μόνο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είναι φαινόμενα αποδεκτά ή, έστω, ανεκτά. Αντιθέτος, είναι λυπηρός ο υποβιβασμός του πολιτικού διαλόγου.

Παραφράζοντας αντίστοιχο σύνθημα που ακουγόταν επί Προεδρίας Βαγγέλη Μεϊμαράκη, το επόμενο στάδιο του ξεπεσμού (έστω και σαν άμυνα στις ύβρεις), είναι η καταφυγή σε γηπεδικού ύφους διθυράμβους, του τύπου «Κυριάκο σέξυ, σκίσε τον Αλέξη». Τίποτα δεν εκπλήσσει πλέον, σε μια χώρα στην οποία ο εκχυδαϊσμός της πολιτικής ακολουθεί αυτόν της υπόλοιπης ζωής.

Να λοιπόν ένα ακόμα στοίχημα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη: Να διατηρήσει όσο πιο ψηλά γίνεται το επίπεδο, εξαντλώντας την υπομονή του στα χτυπήματα κάτω από το τραπέζι, όπως έκανε ο πατέρας του κατά την αλήστου μνήμης δεκαετία του 1980, με τις αυριανικού τύπου επιθέσεις που δεχόνταν. Από τον Αλέξη Τσίπρα μάλλον δεν θα πρέπει να έχουμε αντίστοιχες προσδοκίες, αλλά μακάρι να μας εκπλήξει ευχάριστα…