Μισθός €5.000 και ένα σπίτι

Πριν από 1 χρόνο, στην Ελλάδα συνέβη μια πραγματικά ιστορική αλλαγή: την μετριότητα της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, αντικατέστησε η φαιδρότητα της συμμαχίας ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Μπορεί τα επιμέρους πεπραγμένα της ήδη καταστροφικής θητείας Τσίπρα-Καμμένου να είναι αρκούντως γνωστά σε φίλους και αντιπάλους, ώστε η ανασκόπησή τους να μην απαιτείται σε αυτό το -επετειακό, τρόπον τινά- κείμενο, το χαρακτηριστικότερο, όμως, γνώρισμά της είναι τόσο κραυγαλέο, που καλό είναι να το επαναλαμβάνουμε, για να μην περνάει απαρατήρητο.

Ως γνωστόν, από τις 25 Ιανουαρίου 2015, στην Ελλάδα έχουμε εκλέξει την πρώτη κυβέρνηση που δεν φταίει ποτέ για τίποτα, που μονίμως την πολεμάνε αόρατοι και ορατοί εχθροί, που έχει -μόνο αυτή- καλές προθέσεις, που διαθέτει «ηθικό πλεονέκτημα», που αγωνίζεται για τον λαό (αν και χωρίς αποτέλεσμα) και που, σε κάθε περίπτωση, «δικαιούται δια να ομιλεί» κατ’ αποκλειστικότητα, σε αντίθεση με κάθε άλλη πολιτική δύναμη της χώρας. Με αυτό το σκεπτικό, η διαρκής και προκλητική διαστρέβλωση της πραγματικότητας, στην οποία επιδίδονται νυχθημερόν τα στελέχη και οι υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, είναι παροιμιώδης και έχει χαρακτηριστικά ολοκληρωτικών καθεστώτων.

Στην αέναη προσπάθεια μετατροπής του άσπρου σε μαύρο, οι κυβερνητικοί «σύντροφοι» έχουν σύμμαχο την παροιμιώδη επικοινωνιακή (και όχι μόνο) ανεπάρκεια της Αντιπολίτευσης και δη της Αξιωματικής. Εκτοξεύουν, για παράδειγμα, εξωφρενικές «προβλέψεις» για το τι θα γινόταν αν είχε παραμείνει Πρωθυπουργός ο Α. Σαμαράς και από τη Νέα Δημοκρατία ή το ΠΑΣΟΚ ουσιαστικά δεν υπάρχει αντίλογος. Ο ταλαίπωρος πολίτης βομβαρδίζεται με φοβέρες του τύπου «η λιτότητα θα χειροτέρευε για να διατηρηθεί το πρωτογενές πλεόνασμα», «θα είχαμε 20 δις επιπλέον μέτρα», «το Μνημόνιο 3 ήταν αναπόφευκτο», «η κατάσταση στο μεταναστευτικό δεν θα ήταν καλύτερη» και πάει λέγοντας, ωσάν να μην υπάρχουν οι εκθέσεις των διεθνών οργανισμών και οι εκτιμήσεις για το 2016, τις οποίες διέψευσε πανηγυρικά προς το χειρότερο η παρούσα κυβέρνηση με την εξωφρενική πολιτική της, ή σαν να ζούμε όλοι σε παράλληλο σύμπαν.

Ας μην ξεχνάμε ότι, στην προεκλογική περίοδο του Ιανουαρίου του 2015, το μόνο για το οποίο διαμαρτυρόταν η τότε αντιπολίτευση ήταν το περιεχόμενο του διαβόητου e-mail Χαρδούβελη, με μέτρα κάτω των 2 (ίσως και λιγότερα από 1) δις, που φυσικά, ακόμα και αν λαμβάνονταν, αποτελούν χάδι μπροστά στα δεκάδες δις που μας έχει ήδη κοστίσει η «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας» (όχι πάντως της Ελλάδας). Αμέσως μετά την εκλογή τους το e-mail λησμονήθηκε από τους νυν κυβερνώντες, οι οποίοι μέρα με τη μέρα αποδίδουν εξωφρενικές υποθετικές συμφορές στους προκατόχους τους, αντί να τους ψέξουν για τα πραγματικά τους λάθη, μαθαίνοντας τουλάχιστον από αυτά – αντί να διαπράττουν πολύ χειρότερα, όπως κάνουν διαρκώς και με θαυμαστή συνέπεια.

Εάν διέθετε σοβαρή και θαραλλέα επικοινωνιακή πολιτική η ΝΔ θα έπρεπε, ειδικά και μόνο για το κοινό στο οποίο απευθύνονται ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ, να προβάλει το δικό της υποθετικό μέλλον, που θα περιγράφει τι θα γινόταν αν δεν είχε πέσει η κυβέρνηση Σαμαρά. Να πάψει δηλαδή να μιλάει για όσα λέει μέχρι τώρα, τα οποία εν πολλοίς βασίζονται στις καταμετρημένες επιδόσεις της οικονομίας και στις προβλέψεις των διεθνών οργανισμών. Όλα αυτά, έστω και ωραιοποιημένα, μπορεί να ισχύουν, αλλά δεν πείθουν το πολυπληθές φιλοκυβερνητικό ακροατήριο, ούτε το ευμέγεθες εκείνο τμήμα της κοινής γνώμης που έχει υποστεί πλύση εγκεφάλου από τις δήθεν αντιμνημονιακές ρητορείες, για πέντε τουλάχιστον χρόνια.

Για όλους εκείνους τους… αμετάπειστους συμπολίτες μας, η ΝΔ θα έπρεπε να ισχυρίζεται πομπωδώς (και σκωπτικώς) ότι, με παραμονή Σαμαρά στην εξουσία ως την λήξη της θητείας του, τον Ιούνιο του 2016, θα είχαμε ήδη ξεπεράσει οικονομικά ακόμα και την… Ελβετία, με επιτεύγματα όπως: κατάργηση του μνημονίου, διαγραφή χρέους, μηδενισμός της ανεργίας, εβδομάδα 4 ημερών/32 ωρών εργασίας, κατώτατος μισθός €5.000 και ένα σπίτι δώρο σε κάθε ενήλικα Έλληνα πολίτη. Αν, μάλιστα, δεν έφθαναν τα χρήματα του κράτους για να καλυφθούν όλες αυτές οι δαπάνες, η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να «δανειστεί» τα κατάλληλα τμήματα του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, εξασφαλίζοντας αμέσως (sic) τεράστιους πόρους, όπως τα 200-300 δις των γερμανικών αποζημιώσεων (τα οποία θα εγγράφαμε στον προϋπολογισμό) και οι διαβόητοι… «υδατάνθρακες».

Πολλά ακόμα (και εξωφρενικότερα) θα μπορούσε να ισχυριστεί η ΝΔ ότι θα προσέφερε ενδεχόμενη παράταση της Πρωθυπουργίας Σαμαρά, χωρίς φυσικά τίποτα από αυτά να είναι αληθινό, ούτε καν σοβαρό – αλλά είπαμε: οι ισχυρισμοί θα απευθύνονταν στο ευάριθμο κοινό που εξακολουθεί να πιστεύει ότι ο γάιδαρος πετάει, εκεί δηλαδή όπου η λογική έχει προ πολλού παραμεριστεί και όπου κάθε προσπάθεια σοβαρής συζήτησης είναι εκ προοιμίου μάταιη…


Warning: A non-numeric value encountered in /home/kentrodexia/public_html/wp-content/themes/Newspaper/includes/wp_booster/td_block.php on line 1009